Kleine reus II

Kleine reus II

Eindelijk
Rust

Jij
Wijze, mooie, grijze vrouw
Je was
Zo zacht
Aanwezig
In elke levens-hevigheid
En
Tevens
Levens-vrolijkheid

Zo
Veel humor
Laat je achter

Zo
Veel prachtig
Nageslacht

Als het
De laatste jaren slecht ging, ging het immer goed
Als het
De laatste jaren goed ging, ging het beter-best

Vond ik je
In rust
Dan
Golfden
Je stille waatren

Dan
Verhaalde je
Verhalen
Van ons allen
Dan
Diepte je parels op die glommen
In je sprankelende
Ogen
Die helaas
Voortijdig
Moesten doven

Altijd
Was er nog een zout of zoetje
Voor de vele monden-lege-magen
Die je
Immer
Wilde voeden

De zon
Aanbad je toch
Zo graag

Je laatste jaren, maanden, weken
Waren
Opgebouwd
In lagen
Van
Wakkere
Moeheid

Je was
Klaar
Voor de reis

Je was
Klaar
Om te sterven
Het al te verwerven
Om opnieuw
Te kunnen
Zien

En toch
Ja toch leek het
Of een laatste
Tegendraadse
Vezel in je lijf
Nog heel even
Het leven
Niet op wilde geven
Nog even wilde proeven
Haar bittere
Zoetheid

En nu
Je laatste adem
Is geblazen

Rest ons
Slechts
Weerzien in
De eeuwigheid

Dag
Kleine reus
Rust
Maar zacht

Ik zal je
Innig missen
In jullie altijd
Warme
Huis

Maar weet
Dat je
Bij hem bent

Veilig
Thuis

Freedom

Freedom

Attunement

Attunement